بایگانی برچسب: شعر حافظ

به می عمارت دل کن که این جهان خراب، غزل شماره ۷۹

به می عمارت دل کن که این جهان خراب، غزل شماره ۷۹ از حضرت حافظ این غزل یکی از غزل های بسیار زیبای حضرت حافظ، یکی از بزرگترین شاعران پارسی زبان است. این غزل به واسطه تک بیتی که توسط همایون شجریان در جشن بزرگداشت حافظ به صورت بداهه خوانی اجرا شد (به می عمارت دل کن که این جهان …

توضیحات بیشتر »

هرکه در مزرع دل تخم وفا سبز نکرد از حافظ

هرکه در مزرع دل تخم وفا سبز نکرد از حافظ مزرع سبـز فلک دیـدم و داس مـه نو یادم از کشـته ی خویـش آمد و هنـگام درو گفتـم ای بخـت بخسـبیدی و خورشـید دمـید گفـت با این همـه از سـابقه نومـید مشـو گر روی پاک و مـجرد چـو مسـیحا به فـلک از فروغ تو به خورشیـد رسـد صـد پرتو آسـمان …

توضیحات بیشتر »

شعر حافظ (عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت) غزل شماره ۸۰

غزل شماره ۸۰ از غزلیات ناب حافظ شیرازی حکیم و لسان الغیب   عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت   من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت   همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست همه جا خانه …

توضیحات بیشتر »

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه از حافظ

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه از حافظ از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه انی رایت دهرا من هجرک القیامه دارم من از فراقش در دیده صد علامت لیست دموع عینی هذا لنا العلامه هر چند کآزمودم از وی نبود سودم من جرب المجرب حلت به الندامه پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا فی بعدها عذاب فی قربها …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره 10حافط: دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

  غزل شماره 10حافط: دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما چیســـت یاران طریقت بعد از این تدبیر ما ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون روی سوی خانه خمار دارد پیر ما در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم کاین چنین رفته‌ســـت در عهد ازل تقدیر ما عقل …

توضیحات بیشتر »

غزل شماره 317 حافظ: فاش می گویم و از گفته خود دلشادم

  فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم بنــده عشقم و از هر دو جهان آزادم   طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق که در این دامگه حادثه چون افتادم   من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد در این دیر خراب آبادم   سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض به هوای سر کوی …

توضیحات بیشتر »