چنان گرفتــه تو را بازوان پیچکی ام از حسین منزوی

 

چنان گرفتــه تــو را بــازوان پیچکی ام از حسین منزوی

 

 

چنان گرفتــــــــــــــــه تــو را بــازوان پیچکی ام

که گویی از تــو جدا نه که بــا تــو من یکی ام

 

نه آشنایی ام امـــــروزی است بــا تــو همین

کـــه می شناسمت از خوابهای کودکی ام

 

عروسوار خیـــــــــــــــــال منی که آمده ای

دوبــاره بــاز به مهمانی عروســـــــــــــکی ام

 

همین نه بــانوی شــــعر منی که مدحت تــو

به گوش می رسد از بــانگ چنگ رودکی ام

 

نسیم و نخ بده از خاک تــا رهـــــــــــا بشود

به یک اشــــــــــــــاره ی تــو روح بــادبــاکی ام

 

چه برکـــه ای تــو که تــا آب، آبی است در آن

شنـــــــاور است همه تــار و پود جلبکی ام

 

به خون خود شوم آبروی عشــــــــــق آری

اگر مدد برســـــــــــــاند سرشت بــابکی ام

 

کنــــــــار تــو نفسی بــا فراغ دل بکـــــــشم

اگر امــــــــــان بدهد سرنوشت بختکی ام

 

 

 

 

 

 

چنان گرفتــه تو را بازوان پیچکی ام از حسین منزوی

حسین منزوی شاعر معاصر

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …