متن شعر و تصنیف آتش جاودان اثر پژمان بختیاری

متن شعر و تصنیف آتش جاودان اثر پژمان بختیاری

آتش دل یا آتشی در سینه دارم جاودانی، عنوان ترانه یا تصنیفی قدیمی بـا صدای قمرالملوک وزیری است که شعر ترانهٔ آن توسط حسین پژمان بختیاری (زاده ۱۲۷۹، درگذشت ۱۳۵۳ در تهران)، شاعر و ترانه سرای نامی ایران بر روی آهنگی از مرتضی نی داوود (زاده ۱۲۷۹ در تهران، درگذشت: ۱۳۶۹ درلس‌آنجلس)، سروده شـده‌است. این ترانه نخستین بـار بـا صدای قمر و در همراهی بـا نغمه تـار آهنگساز آن (مرتضی خـان نی داوود)، در سال ۱۳۱۵ خورشیدی و در محل گراند هتل تهران، واقع در خیابـان لاله زار، اجرا شـد.

از این تصنیف ماندگار مرتضی نی داوود، که به گفته خود او بهترین آهنگ او محسوب می‌شود، بعدها به وسیله خوانندگان دیگر نیز اجرا شد، که از آن جمله اجرای آن بـا صدای صدیق تعریف (زاده ۱۳۳۴ در سنندج) در سال ۱۳۷۸ خورشیدی در آلبوم ماه بـانو (یادواره قمرالملوک وزیری)، و نیز اجرای همایون شجریان (زاده ۱۳۵۴ در تهران) در سال ۱۳۸۳ [۱] خورشیدی برای سریال رسم عاشقی اجرا شـد و در نهایت سال ۱۳۸۹ بـا اجرای دیگری از همایون شجریان به تنظیم مزدا انصاری در آلبوم شب جدایی باز نشر شد.

عبارت های آغازین این تصنیف، به عنوان یکی از شاخص ترین کارهای قمرالملوک وزیری بر روی سنگ قبر او در گورستـان ظهیرالدوله حک شـده‌ است.

متن شعر و تصنیف آتش جاودان اثر پژمان بختیاری

آتشی در سینه دارم جاودانی عمر من مرگی است نامش زندگانی
رحمتی کن که از غم‌اَت جان می‌سپارم بیش از این من طاقتِ هجران ندارم
کِی نَهی بر سرم پای اِی پَری، از وفاداری؟ شـد تمام اشک من، بس در غمت کرده‌ام زاری
نوگلی زیبـا بُوَد حُسن و جوانی عطر آن گل رحمت است و مِهربـانی
ناپسندیده بُوَد دل شکستن رشتهٔ اُلفت و یاری گسستن
کِی کنی اِی پَری، تَرکِ ستم‌گری می‌فکنی نظری آخر به چشمِ ژاله بـارم
گر چه نازِ دل‌بران دل تـازه دارد ناز هم بر دل من اندازه دارد!
حیف اگر ترحمی نمی‌کنی بر حال زارم جز دَمی که بگذرد از چاره کارم
دانم‌ات که بر سرم گذر کنی به رحمت اما آن زمان که بَرکِشـد گیاهِ غم سر از مزارم
از نظرهای تو بی مهری عیان است جان گداز است و نظر که آرام جان است
سیل اشکم بـا زبـان بی زبـانی بـا تو گوید راز عشقم گرچه دانی

مطلب پیشنهادی

تعطیلات رسمی خرداد سال ۹۹

تعطیلات رسمی خرداد سال ۹۹   * ۴خرداد عید سعید فطر [ ١ شوال ] *۵ خرداد تعطیل …