شعر شهر منهای وقتی که هستی

 شعر شهر منهای وقتی که هستی، حاصلش برزخ خشک و خالی

حسین منزوی (متولد ۱ مهر ۱۳۲۵ – وفات ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳) از شاعران ایرانی بود. او بیشتر با عنوان شاعر غزل‌سرا شناخته شده‌ است. حسین منزوی در سرودن شعر نیمایی و شعر سپید هم مهارت بی مثالی داشت. نقش منزوی، در احیا کردن غزل معاصر، چشمگیر بود و حتی برخی از منتقدان کار او را انقلابی در غزل امروزی می‌دانند و آنرا با کاری که نیما در تحول شعر فارسی کرد، قیاس کرده اند. حسین منزوی در ترانه سرایی نیز توانا بود و آلبوم نسیما به خوانندگی علیرضا افتخاری از سروده‌ها و کارهای او است.غزل‌های زیادی از حسین منزوی توسط خوانندگان مشهوری مانند: کوروش یغمائی، همایون شجریان و … خوانده شده‌است.

شعر زیبا و احساسی از حسین منزوی

شهر منهای وقتی که هستی، حاصلش برزخ خشک وخالی
جمع آیینه‌ها ضربدر تو ، بی عدد صفر ، بعد از زلالی

می‌شود گل در اثنای گلزار، می‌شود کبک در عین رفتار
می‌شود آهویی در چمنزار، پای تو ضربدر باغ قالی

چند برگی است دیوان ماهت؟ دفتر شعرهای سیاهت؟
ای که هر ناگهان از نگاهت یک غزل می‌شود ارتجالی

هرچه چشم است جز چشم‌هایت، سایه وار است و خود در نهایت
می‌کند بر سبیل کنایت، مشق آن چشم‌های مثالی

ای طلسم عدد‌ها به نامت! حاصل جزر و مدها به کامت!
وی ورق خورده‌ی احتشامت هرچه تقویم فرخنده فالی!

چشم وا کن که دنیا بشورد! موج در موج دریا بشورد!
گیسوان باز کن تا بشورد، شعرم از آن شمیم شمالی

حاصل جمع آب و تن تو، ضرب‌در وقت تَن شستن تو
هرسه منهای پیراهن تو، برکه را کرده حالی به حالی

حسین منزوی

 شعر شهر منهای وقتی که هستی

حسین منزوی شاعر معاصر

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …