گذری به اصطالاح سینمای افغانستان و درستاورد های آن

 

گذری به اصطالاح سینمای افغانستان و درستاورد های آن

سینما آخرین هنر و به عبارتی دیگر هنر هفتم است. شش هنر دیگر عبارتند از : تئاتر ، نقاشی ، مجسمهسازی، معماری، ببخشد. جادوی سینما که از سال 1991 توسط برادران لومیر اختراع شد برای اولین بار در قرن 20 توسط امان الله خان با وارد کردن یک دستگاه پروژکتور به افغانستان وارد شد.

در آن زمان با مخالفت حاکمان سیاسی و روحانیون مذهبی مواجه شد که باعث نوساناات زیادی شد اما اوج آن در دهه 20 تا 20 شمسی هم زمان با سقوط طالبان و آزاد شدن رسانه ها بود که سینما دوباره شروع به کار کرد . اولین سینما در قرن 20 یعنی در زمان امان الله خان در کابل به نام سینمای بهزاد شروع به کار کرد . در آن زمان ، اولین فیلم در ولایت پغمان در همین سینما به نام “عشق و دوستی” به کارگردانی” لطیف رشید ” در میان عموم مردم اکران شد.

سینما در آن زمان ها فراز و فرودهای زیادی داشت اما در زمان ظاهر شاه و داوود خان سینماهای زیادی به ویژه در کابل فعال بودند. اما در دوران سیاه طالبان تمام رسانه ها اعم از تلویزیون ملی ، سینماها ،رسانه های نوشتاری و … تعطیل شدند.

چهره های موفق سینمای افغانستان

در 90 سال گذشته چیزی حدود 972 فیلم تولید شده که اکثر آن ها بی کیفیت است اما در افغانستان شماری اندک از کارگردانان وجود دارند که تحصیلات تخصصی در حوزه سینما دارند و فیلم های قابل توجهی هم ساخته اند .یکی از آن ها “صدیق برمک” است که فیلم تحسین شده “اسامه” را ساخت و نام افغانستان را در سینمای جهان مطرح کرد.

از دیگر فیلم های برمک می توان به “بیگانه” و ” جنگ تریاک” اشاره کرد.

دیگر کارگردان مشهور  ” عتیق رحیمی ” فیلم ساز و رمان نویس مقیم فرانسه است که فیلم های ” سنگ صبور ” و ” خاکستر و خاک” را ساخته است.

در افغانستان سینمای بالیوود با استقبال ویژه مردم همراه می شود اما دلیل عمده ی این علاقه وصف نشدنی ، سرگرم کننده بودن فیلم های هندی و نزدیکی فرهنگ های مردم هر دو کشور است . چرا که حتی پوشش مردم عادی – چه زنان و چه مردان – به هندی ها بسیار نزدیک است.

گذری به اصطالاح سینمای افغانستان و درستاورد های آن

دلایل این عقب ماندگی چیست؟

امروزه سینما به یک صنعت پولساز تبدیل شده و این امر نیازمند حمایت های جدی مالی – خواه دولت یا بخش خصوصی- از سینما به عنوان یکی از پر خرج ترین مشاغل دنیا است. در کشور ما دولت نه تنها از سینما ( و به طور عام هنر ) هیچ حمایتی نمی کند بلکه سد راه آن هم می شود . چرا که عملا هنر و شاخه های آن در سایه سیاست گم شده و عملا جایی برای آن وجود ندارد.

دلیل این عدم پیشرفت را میتوان هم ضعف مدیریت و هم ضعف امکانات دانست چرا که متخصصان و کاربلدان در راس حوزه نیستند. 

اولین قدم برای پیشرفت تربیت سینماگرانی است که به صورت تخصصی و آکادمیک آموزش ببینند و هر کس در یک بخش خاص تخصص کسب کند . به طور مثال طراحی صحنه ، کارگردانی ، صدابرداری و… . چرا که سینما یکی از راه های معرفی هر کشوری به جهان است پس بر مسیولان فرهنگی این انتقاد می رود که حمایت کنند و سد راه نشوند چرا که در طول تاریخ ثابت شده که هنر همیشه راهش را در دل مردم غم زده افغانستان باز خواهد کرد.

منبع مجله وحدت

مطلب پیشنهادی

فیلم رستگاری در شاوشنگ (The Shawshank Redemption)

امروز میخواهیم به بررسی یک از بهترین فیلم های تاریخ سینما بپردازیم. فیلمی که حتی …