سمت خیال دوست از سهراب سپهری، شعرنو

 

 

 

سمت خیال دوست از سهراب سپهری، شعرنو

 

 

 

مـــاه

رنــگ تــفـــســـیـــر مــس بـــود.

مــثـــل انـــدوه تـــفــــهیـــم بـــالا می آمــــد.

ســـــرو

شـــیـــهـــه بـــارز خــــاک بــــــود.

کــــاج نــــزدیــــک

مـــثــل انــبـــوه فــهــــم

صـــفـــحـــه ســـاده فـــصــل را ســایـــه مـــی زد.

کـــوفـــی خـــشـــک تــیــغــال ها خــوانـــده می شـــد.

از زمـــیـــــن هــــای تـــاریــــک

بـــوی تــــشـــکـــیـــل ادراک مــی آمــــد.

دوســـت

تـــوری هـــوش را روی اشــیـــا

لـــمـــس مــی کـــرد.

جـــمــلـــه جـــاری جـــوی را مـــی شــنـــیــد،

بـــاخــــود انــــگـــار مــی گـــفــــت:

هــیــچ حــرفــی بـه ایــمــن روشــنــی نــیـســت.

مــن کــنــار زهــاب

فــکــر مــی کــردم:

امــشـــب

راه مــعـــراج اشــیــا چــه صــاف اســـتت!

 

سمت خیال دوست از سهراب سپهری، شعرنو

سهراب سپهری

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …