راه ورود از سهراب سپهری، شعر نو

راه ورود از سهراب سپهری، شعر نو

 

 

 

 

 

دریـــا کــنـــار از صـــدف هــای تــهـــی پـــوشــیـــده اســـت.

جــویــنــدگــان مـــرواریـــد، بـــه کـــرانـــه هـــای دیــگــر رفــتـــه انـــد.

پــوچـــی جـــســـت و جـــو بــر مـــاســه هـــا نـــقـــش اســــت.

صـــدا نــیـــســت. دریـــا _ پـــریـــان مـــدهـــوشـــنـــد. آب از نـــفـــس افــتـــاده اســــت.

لـــحــظـــه مــن در راه اســـت. و امـــشـــب _ بــشـــنــویـــد از مــــن _

امــشـــب، آب اســـطـــوره ای را بـــه خـــاک ارمــغـــان خـــواهـــد کــــرد.

امــشـــب، ســـری از تــیـــرگـــی انــتـــظــار بـــدر خـــواهــد آمـــد.

امـــشـــب، لبــخــنــدی بـــه فـــراتــرهـــا خــواهـــد ریــخــت.

بــی هــیـــچ صـــدا، زورقــی تــابـــان، شـــب آبــهـــا را خـــواهــد شــکــافـــت.

زورق ران تـــوانـــا، کــه ســایـــه اش بـــر رفـــت و آمـــد مـــن افــتـــاده اســـت،

کـــه چـــشــمـــانـــش گـــام مـــرا روشـــن مـــی کـــنـــد،

کـــه دســتـــانـــش تـــردیـــد مـــرا مـــی شــکــنـــد،

پـــارو زنـــان، از آن ســـوی هـــراس مـــن خـــواهـــد رسیــــد.

گـــریــــان، بـــه پـــیــشــوازش خـــواهـــم شــتـــافــــت.

در پـــرتـــوی یـــک رنـــگـــی، مـــرواریـــد بـــزرگ را در کـــف مـــن خــــواهـــد نــهـــاد.

 

 

راه ورود از سهراب سپهری، شعر نو

سهراب سپهری

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …