خوش باش که هرکه راز داند از مولانا جلال الدین بلخی

خوش باش که هرکه راز داند از مولانا جلال الدین بلخی

 

 

خـوش بـاش کـه هـر کـه راز دانـد

دانـد کـه خـوشـی خـوشی کشاند

 

شیـریـن چـو شـکر تـو بـاش شاکر

شـاکــر هـر دم شـکــر سـتـانـــد

 

شـکـر از شـکـرسـت آسـتـین پــر

تـا بـر سـر شــاکــران فــشـانـــد

 

تــلـخـش چـو بـنـوشی و بـخندی

در ذات تــــو تــلـخـیـی نـمـانــد

 

گـویـی کـه چـگونه‌ام خـوشم من

گــــویــم تـرشـم دلــت بـمـانــد

 

گـــویــد کــه نـهان مـکن ولـیـکن

در گــوشـم گـو کـه کـس نـدانـد

 

در گــوش تـو حـلـقه وفـا نـیـست

گــوش تــو بـه گـوش‌هـا رسـانـد

 

 

 

خوش باش که هرکه راز داند از مولانا جلال الدین بلخی

مولانا جلال الدین بلخی

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …