تو کیستی که من اینگونه بی تو بی‌‌‌تابم از فریدون مشیری

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی‌‌‌تابم از فریدون مشیری

تو کیستی، که من اینگونه، بی تو بی‌‌‌تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم.

تو چیستی، که من از موج هر تبسم تو
بسان قایق، سرگشته، روی گردابم!

تو در کدام سحر، بر کدام اسب سپید؟
تو را کدام خدا؟
تو از کدام جهان؟
تو در کدام کرانه، تو از کدام صدف؟
تو در کدام چمن، همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟

من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین، آه!
مدام پیش نگاهی، مدام پیش نگاه!

کدام نشأه دویده است از تو در تن من؟
که ذره‌های وجودم تو را که می‌بینند،
به رقص می‌آیند،
سرود می‌خوانند!

چه آرزوی محالی است زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو:
به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!
ستاره‌ها را از آسمان بیار به زیر؟

ترا به هرچه تو گویی، به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه، صبر مخواه.

که صبر، راه درازی به مرگ پیوسته‌ست!
تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته‌‌ست.
همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته است.

فریدون مشیری

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی‌‌‌تابم از فریدون مشیری

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی‌‌‌تابم از فریدون مشیری

چه آرزوی محالی ست زیستن با تو

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی‌‌‌تابم از فریدون مشیری

تو کیستی که من اینگونه بی تو بیتابم؟

مطلب پیشنهادی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای از سعدی ای یار ناسامان من از …