خانه / روانشناسی / نمایشگری جنسی یا عورت نمایی
طراحی وبسایت زریاسپا

نمایشگری جنسی یا عورت نمایی

نمایشگری جنسی یا عورت نمایی

 

نمایشگری جنسی یا Exhibitionism از اختلالات انحرافات جنسی است که در زمرۀ بیماری‌های اعصاب و روان قرار می‌گیرد.

در نمایشگری جنسی، لذت جنسی از قراردادن اندام‌های تناسلی در معرض دید فردی از جنس مقابل ناشی می‌شود. این بیماران به دو دسته تقسیم می‌شوند. یک گروه از آن‌ها که تقریبا هشتاد درصد موارد را شامل می‌شود، مردان جوان بازداری‌شده و از نظر هیجانی، رشد نیافته‌ای هستند که علیه تکانه‌هایشان مقاومت می‌کنند و معمولا آلت تناسلی‌شان را در معرض دید قرار می‌دهند و پس از آن احساس گناه می‌کنند. این افراد در درمان، پیش‌آگهی خوبی دارند.

دستۀ دوم که بیست درصد باقیمانده را تشکیل می‌دهند، مردانی با شخصیت‌های ضداجتماعی هستند که آلت تناسلی نعوظ‌ یافته را در معرض دید قرار می‌دهند و اغلب در مدتی که در معرض دید هستند، خودارضایی می‌کنند. این گروه احساس گناه کمی از خود نشان می‌دهند و ممکن است از آنچه انجام می‌دهند، لذت آزارگرایانه کسب کنند. (آزارگری جنسی به‌معنای تحمل درد یا رنج‌دادن دیگران برای برانگیختگی جنسی خود است.) این دستۀ دوم برای درمان، پیش‌آگهی بدی دارند.
عورت‌نمایی در بچه‌ها بازی شایعی است و انحراف تلقی نمی‌شود؛ اما در بالغان جزو انحرافات جنسی است و به‌صورت صددرصد در مردان بروز می‌کند. زنان معمولاً از نشان‌دادن اعضای تناسلی خود به ارضای جنسی نمی‌رسند؛ اما از نشان‌دادن سایر قسمت‌های بدن خود لذت بیشتری می‌برند.

میدان بروز این بیماری بسیار وسیع است؛ به‌طوری‌که از آنچه به‌وسیلۀ مُد تحمیل می‌شود یا عادات معمولی و پیش‌پاافتاده اجازه می‌دهد تا منحرفانه‌ترین و مبتذل‌ترین خودنمایی‌ها را در بر گیرد. عورت‌نمایی بیمارگونه معمولاً پیش از نوجوانی و میان‌سالی آغاز می‌شود و با فراوانی بیشتری در سنین بیست‌سالگی رخ می‌دهد. علل روانی مهمی که در این انحراف به‌چشم می‌خورد، عبارت است از دفاع فرد مبتلا در برابر احساس ناتوانی یا گناه جنسی از طریق ترساندن دیگران با نمایش‌دادن اندام تناسلی خود.

در این بیماران هیچ‌گونه قصد یا دعوتی برای برقراری رابطۀ جنسی با شاهد یا شاهدان وجود ندارد. فرد مبتلا سعی دارد از طریق ترساندن طرف مقابل بر تنشی که پیش از نمایش‌دادن آلت تناسلی‌اش، در درون او به وجود آمده است، غلبه کند.

نمایشگری جنسی یا عورت نمایی

 

بیماری عورت نمایی چیست؟

عورت نمایی یک انحراف جنسی است که فرد مبتلا تمایل دارد آلت جنسی خود را به طور ناگهانی و بی دلیل به افراد غریبه نشان دهد. فرد در اثر انجام این کار از لحاظ جنسی هیجان زده و گا‌ها تحرک می‌شود، اما خطری برای دیگران ندارد و تنها با نمایش عورت خود لذت می‌برد. این افراد متاسفانه هیچگونه کنترلی بر روی رفتار خود ندارند و آنرا برای برانگیخته شدن ضروری می‌دانند. آن‌ها حتی تمایلی به برقراری رابطه جنسی با قربانی ندارند و پس از تحریک اقدام به خودارضایی می‌کنند. ممکن است تا به حال با اختلال نمایشگری جنسی و یا عورت نمایی در خیابان و مکان های عمومی برخورد کرده باشید. افرادی که در کوچه و خیابان آلت تناسلی خود را در معرض دید قرار می دهند، دچار بیماری عورت نمایی می باشند. ممکن است برایتان این سوال پیش آمده باشد که چه چیزی باعث بیماری عورت نمایی می شود؟ این افراد بر خلاف افراد مبتلا به سادیسم معمولا به کسی نزدیک نمی شوند و آسیبی برای اطرافیانشان ندارند؛ فقط آلت تناسلی خود را در معرض دید سایر افراد قرار می دهند. این رفتارها حاکی از اختلال نمایشگری جنسی است.

نمایشگری جنسی یا عورت نمایی

 

علائم اختلال عورت نمایی:

از آنجا که عورت نمایی از هرکسی سر نمیزند و انسان به طور غریزی سعی در پوشاندن آلت تناسلی خود دارد، تشخیص این اختلال جنسی در افراد کار چندان دشواری نیست. مهمترین علائم عورت نمایی تمایل فرد به نشان دادن آلت خود به افراد غریبه آنهم به صورت ناگهانی است. این افراد تنها با دیدن خشم و نارضایتی غریبه‌ها از این عمل لذت می‌برند. آن‌ها دوست دارند که تعجب، نفرت و خشم دیگران را نسبت به خودشان و عمل شان ببینند. افرادی که از اختلال عورت نمایی رنج می‌برند ممکن است همزمان دچار اختلال میل جنسی به کودکان و سایر بیماری‌ها نیز باشند.

 

به طور کلی علائم اختلال عورت نمایی عبارتند از:

تمایل زیاد به نشان دادن آلت جنسی به افراد غریبه و معمولا جنس مخالف
آشفتگی و خشم در ابعاد دیگر زندگی
عدم تمایل به رابطه‌ی جنسی با قربانیان

اختلال نمایشگری جنسی با نشانه ها و علائمی که در فرد بروز می کند قابل تشخیص است، در اینجا به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

فرد با نشان دادن آلت خود به افرادی که انتظار این کار را ندارند، شدیدا و مکررا به لحاظ جنسی تحریک می شود. این تحریک و برانگیختگی در خیالپردازی ها، امیال یا رفتارهای فرد مشخص می شود.
شخص مبتلا به این اختلال ، براساس تمایلات جنسی گفته شده دست به عمل می زند و افراد ناراضی را قربانی این عمل خود می کند.
این افراد از نشان دادن آلت تناسلی خود به دیگران و واکنش آنان مثل خشم، ترس ، تعجب، تنفر یا لذت خوششان می آید.

این اختلال ممکن است همراه با اختلال های دیگری هم دیده شود، نظیر اختلال میل جنسی به کودکان، فتیشیسم و سایر اختلالات جنسی.

 

 

علت عورت نمایی:

افراد مبتلا به اختلال عورت نمایی احتمالا در کودکی دچار آسیب‌های روانی شده‌اند. این افراد در کودکی بسیار در معرض تحقیر و سرزنش بوده‌اند و همواره احساس شرم همراهشان بوده است. به همین علت این افراد در بزرگسالی، با نمایش آلت جنسی خود و عورت نمایی، بر حس حقارت خود غلبه می‌کنند و احساس قدرتی کاذب را تجربه می‌کنند. در نتیجه‌ی این احساس غریب و دوست داشتنی، فرد به انجام این کار عادت می‌کند و سرانجام دچار اختلال عورت نمایی می‌شود.
براساس یک پژوهش مردانی که در کودکی مدت زمان زیادی را در برابر مادرشان برهنه بوده‌اند و در واقع این کار برایشان نرمال شده است، در معرض ابتلا به چنین اختلال نشان دادن عورت هستند.
همچنین گاهی تکان شدید سر در کودکی یا ضربه به ناحیه‌ی گیجگاهی مغز، منجر به بروز چنین اختلالی می‌شود.
آزار جنسی در کودکی، مشکلات خانوادگی، زندگی متشنج، ترشح بیش از حد تستوسترون و بسیاری موارد دیگر می‌توانند موجب بروز این اختلال عورت نمایی در بزرگسالان شود.

 

والدین باید در کودکی در زمینه‌ی آموزش مسائل جنسی به کودکان بسیار دقت کنند. عدم آگاهی در این زمینه به بروز این عادت بسیار کمک می‌کند.
تجربیات کودکی در ابتلای افراد به اختلال نمایشگری جنسی نقش به سزایی دارند. احساس های مزمن شرم و تحقیر از کودکی با این افراد همراه است. این افراد برای اینکه بر این احساسات غلبه کنند، از عورت نمایی استفاده می کنند. در واقع آن ها با انجام دادن این کار موقتا احساس کفایت و قدرت کرده و در نتیجه این عملشان در بلند مدت تکرار می شود. یکی از مهمترین علل عدم آموزش جنسی کودک می باشد که در آینده سبب ابتلا به این اختلال می گردد. ممکن است برخی الگوهای نامناسب رفتاری او را به این کار برانگیخته کرده باشد. بیماری‌های مغزی نیز ممکن است سبب شوند فرد تکانه های خود را در دنیای واقعی اعمال کند. برخی دانشمندان آسیب های قطعه گیجگاهی مغز را، را با عورت نمایی مرتبط دانسته‌اند.

نمایشگری جنسی یا عورت نمایی

 

درمان اختلال عورت نمایی:

متاسفانه افراد مبتلا به این اختلال، خودشان به دنبال راه‌های درمان نیستند چرا که آن‌ها اصلا فکر نمی‌کنند که دچار اختلال یا بیماری باشند. مگر اینکه زمانی به علت عورت نمایی با قانون و دادگاه به مشکل بربخورند. در این صورت آن‌ها پس از رسیدگی‌های قانونی به پزشک یا روانشناس معرفی می‌شوند؛ و این اولین جایی است که آن‌ها به درمان فکر می‌کنند.

برای افراد مبتلا به اختلال عورت نمایی، ضروریست که به طور منظم به جلسات درمانی مراجعه کنند. درمان رفتاری-شناختی می‌تواند به این افراد کمک کند که آنچه موجب تحریک جنسی آن‌ها می‌شود را شناسایی کنند و همچنین مهارت‌هایی را برای کنترل این برانگیختگی به آن‌ها آموزش می‌دهد. این روش درمانی شامل بازسازی شناختی (شناسایی و تغییر افکار تولید کننده‌ی این عمل) آموزش ریلکسیشن (برای کاهش مواجهه با تنش‌های رفتاری)، آموزش مهارت‌های مقابله‌ای (ارائه‌ی راهکار برای زمان‌هایی که تحریک یا تشنج جنسی اتفاق می‌افتد) است.

درمان اختلال عورت نمایی معمولا شامل روان درمانی و درمان دارویی است که براساس شرایط بیمار در این خصوص تصمیم گرفته می‌شود. علاوه بر این‌ها، فرد در معرض درمان‌های گروهی، زوج درمانی یا مشاوره و درمان خانوادگی نیز قرار می‌گیرد. یکی از مهم‌ترین فواید درمان گروهی این است که فرد مبتلا متوجه می‌شود، تنها او نیست که دچار این اختلال شده است.

 

 

مطلب پیشنهادی

انحراف جنسی چشم چرانی یا اختلال تماشاگری جنسی

انحراف جنسی چشم چرانی یا اختلال تماشاگری جنسی جامعه ما این روزها با یک ناهنجاری …