طراحی وبسایت زریاسپا

روسیه و چین تا چه زمانی از برجـام حمـایت می کنـند؟

کارشـناس ارشد مطـالعات منطقه‌ای از دانشگاه تهران فرجام تنـش ها بین ایـران و آمریکا را بر سـر توافق هـسته ای مورد بررسـی قرار داده اسـت.
به گزارش خبـرآنلاین، علی سـعادت آذر طی یادداشتـی درباره اینکه سـرانجام روابط پرتنـش واشنـگتن و تهران در موضوع برجام به کجا خواهد رسید می نویسد: قوائد حقوقی اجازه خروج از برجام را نمی دهد و معادلات سیاسـی اجازه دوری از آمریکا را . این نوسـان تا جایی ادامه خواهـد یافت که قدرت دیـپلماتیـک یکی از طرفـین ماجرا را به یک تعادل برسـاند این نقطه تعـادل جایی اسـت که منافع کـسب شده توسـط طرفیـن، دیگری را آزار ندهد و مطمئن باشیـد محصـول چانه زنی، مذاکـره، نمایش قدرت و لفاظی اسـت واین دیگر از مسیرهای حقوقی تأمین نخواهد شد.این موضوع را طرف های باقی مانده برجام هـم به خوبی می داننـد پس به اعتـقاد بنده ” مکانیسم ماشه ” دست کم درمیان مدت فعال نخواهد شد ، اظهارات فرانسه وسایر شرکای اروپایی به اینکه مکانیسم ماشـه فعال نمی شود نه از اراده آنها بلکه از ساختار پیچیده ای اســت که بر برجام حاکم شده اســت بر می آید.

این کارشناس در تحلیل تحولات اخیر در منطـقه می نویسد: اتفاقات یک ماهه اخیر چون آتـش سوزی نفتکش ها، توقیف کشتی های تجاری و نفتی، سقوط پهباد آمریکا و اعزام ناوهای جنگی در منطقـه، نمایش قدرت ایران و فشارهای حداکثری آمریکا و مهمتر از همه رفت و آمدهای سـیاسی دیپلـمات ها همگی نشـان دهنده تضاد منافع علی‌رغم وجود یک قائده حقـوقی اســت.

سـعادت آذر می افزاید: البته با همه این توضـیحات باید یادآور باشم که برجام و تنـش ایران و آمریکا یـک تکه از پازل تضاد منافع درمیان بازیگران فعال اســت و پیچیـدگی و به هم پیوسـتگی این تضاد بیـشتر از آن اســـت که در روابط دو جانبه خلاصه شود، از تنش آمریکا و چین، روابط آینـده امارات و عربسـتان و ترکیـه و زیاده خواهی های رژیم صهیونیسـتی گرفته تا آرزوهای روسـیه در جهان شـرق و منافع اروپایی ها همه در وضعـیت فعلی ایجاد شـده سهیـمند. امثال روسـیه و چین هم تا زمانی ایران را مسـتحق منافع برجام خواهـند دیدکه منافع خودشـان تأمین شود.

وی در پایان نوشت: بیسـمارک می گفت که معاهدات بدون شمشـیر توان حفظ جان حتی یک نفر را هم ندارند. واقعیت این اســت که در ساختار فعلی نظام بین الـملل نیز بدون قدرت، دیپلمـاسی فعال و عمـلگرایی نمی توان امید چندانی به منافع ملی بهینه داشت.